گروه اجتماعی: نهم ربیع الاول، نه تنها نخستین روز امامت امام عصر(عج) است، تجدید بیعت با منجی عدالت گستر است.
به گزارش خبرگزاری بین الملیل قرآن(ایکنا) از گیلان، نهم ربیع الاول، نه تنها نخستین روز امامت امام عصر(عج) است، بلکه آغاز دوره ای حیاتی و مهم در تاریخ شیعه نیز به شمار می آید.
روز جمعه، هشتم ربیع الاول سال 260 هـ.ق، امام حسن عسکری(ع) پس از اینکه نماز صبح را خواندند، بر اثر زهری که هشت روز قبل معتمد به ایشان خورانده بود، به شهادت رسید. این حادثه در شرایطی روی داد که امام یازدهم افزون بر اینکه مانند پدران خود زمینه را برای غیبت آماده کرده بود، شب پیش از شهادتشان، دور از چشم مأموران خلیفه، نامه های بسیاری به شهرهای شیعه نشین فرستادند. خبر شهادت امام در سراسر شهر سامرا پیچید و مردم به احترام او عزاداری کردند.
حکومت عباسی از مدت ها پیش بر اساس سخن رسول الله(ص) و امامان معصوم(ع) مبنی بر اینکه مهدی فرزند امام حسن عسکری(ع) است، امام یازدهم را زیر نظر داشت و مراقب بود تا فرزندی از ایشان نماند، ولی امام یازدهم با پنهان نگه داشتن خبر ولادت فرزندش این نقشه را باطل کرده بود. پس از شهادت امام کم کم خبر فرزندی به نام مهدی(ع) پخش شد و تلاش چندباره خلیفه عباسی برای یافتن امام مهدی(ع) به نتیجه نرسید.
بر اساس تعالیم اسلامى یكى از وظایف مهم هر مسلمان، انتظار ظهور حضرت قائم(عج) است؛ انتظار تحقق وعده الهى بر حاكمیت صالحان و تشكیل دولت اهل بیت رسول خدا(ص) است. اما آیا هیچ مىدانید كه پاداش این انتظار چیست و چه ثمرى براى منتظران دارد؟
نهم ربیع الاول تجدید بیعت با امام زمان(عج) است، براساس تعاليم اسلامى يكى از وظايف مهم هر مسلمان، انتظار ظهور حضرت قائم(عج) و انتظار تحقق وعده الهى بر حاكميت صالحان و تشكيل دولت اهل بيت رسول خدا(ص) است.
در طول تاريخ همواره بشر در پي رهايي از رنجها و دردها بوده است و به همين دليل خداوند پيامبران را يک به يک براي هدايت آنان به صلاح و رستگاري برگزيد، همه انبياء الهي از حضرت آدم(ع) تا پيامبر خاتم، حضرت محمد مصطفي(ص) در پي رساندن پيام خداوند و بيداري فطرت بشر بودند.
مهدويت و آغاز امامت امام زمان(عج) نقطه عطفي بر شروع نهضت و قيام جهاني عدالت بر پايه حکومت صالحان بر زمين و به عبارت ديگر شروع عصر حياتي در تاريخ شيعه است، امام علي(ع) میفرمایند «خوشا به حال کسي که زمان حضرت مهدی(عج) را درک کند، به دوره او بپيوندد و دوره او را شاهد باشد».
مبحث انتظار و ظهور در همه اديان و مذاهب الهي يکي از مباحث اساسي و مورد تاکيد است، همه اديان و مذاهب الهي به وجود کسي که رهاييبخش انسان از ظلم و ستم مستکبران و منجي عالم بشريت باشد اذعان دارند و ما معتقديم او همان حضرت ولي عصر(عج) است.
معرفت، محبت و ولایت امام زمان(عج)، زمینهساز عهد و پیمان با ایشان است، عشق و ولایت بدون مسئولیت پذیری هوسی بیش نیست. عهد، التزام و نوعی تعهدپذیری در مقابل شخص یا کاری میباشد و باید خود را به وظایفی که نسبت به امام زمان(ع) داریم ملتزم سازیم و با ایشان برای انجام آرمانهایش عهد ببندیم.
کسانی میتوانند در عصر ظهور به این عهدها عمل کنند که در عصر غیبت به پیمان خود با امام عصر(ع) عمل کرده باشند. عهد و اطاعت، تجلی و نمود عشق و محبت است و زمینهسازی برای ظهور ایشان، بسط عدالت و فرهنگ عدل پذیری در جامعه و نهادینه کردن آن است.